In een Nederlands predikantengezin in Frankrijk worstelen drie mannen (alle drie predikant) met het leven.
De hoofdpersoon en ik-verteller, een jonge vrouw, leeft zelf in Rotterdam, maar keert terug naar het gezin.
Het is een stilleven in woorden, waarbij Nederlandse en Franse uitdrukkingen regelmatig apart benoemd worden.

Dominic Salt en zijn drie kinderen (Raf, Fen en Orly) wonen op een afgelegen eilandje tussen Australië en Antarctica. De wetenschappers die er een zaadbank beheerden zijn vertrokken. Al maanden zijn de Salts de laatste bewoners – totdat de mysterieuze, halfdode Rowan op het strand aanspoelt. Hoewel in eerste instantie wantrouwend, verzorgt Dominic haar verwondingen.
Naarmate Rowan herstelt beginnen ze over een gedeelde toekomst te fantaseren.
Maar bepaalde - wederzijdse - vragen blijven knagen. Wat kwam Rowan uitgerekend op dit eiland doen? Wat probeert Dominic voor haar te verbergen? Ondertussen krijgen ze geen contact meer met het vasteland, en worden de voorjaarsstormen steeds verwoestender.

Het verhaal volgt de 31‑jarige Camille, die in 1989 in Drieankerbaai, Zuid‑Afrika, op een kruispunt in haar leven staat. Ze bezoekt ieder jaar het graf van haar moeder, de beroemde dichteres Astrid Viljoen, die in 1965 de zee in liep en zichzelf van het leven beroofde toen ze even oud was als Camille nu is. Die dreigende leeftijdsgrens maakt dat Camille voelt dat ze haar verleden onder ogen moet zien om niet in dezelfde destructieve patronen te vervallen.
Vanaf dat moment reist het verhaal terug in de tijd en ontvouwt zich een familiekroniek van drie generaties vrouwen: o(u)ma Emily, haar dochter Cecilia en kleindochter Astrid. Cecilia keert na een mislukt huwelijk zwanger terug naar de boerderij van haar ouders, gekweld door schuld en zelftwijfel, terwijl haar psychische problemen langzaam verergeren en uiteindelijk in opnames, wanen en zelfmoordpogingen uitmonden. Astrid groeit daardoor deels op bij haar grootouders en later bij haar vader Samuel, een schrijver en vurige aanhanger van de apartheid, in een huis waar ze zich nooit werkelijk gewenst voelt. Haar uitzonderlijke literaire talent wordt vroeg gezien, maar de erkenning die zij het meest zoekt, die van haar vader, blijft uit en mondt uit in voortdurende conflicten over politiek, poëzie en principes.
Astrids onrust, verslaving en depressies brengen uiteindelijk haar eigen moederschap en de band met Camille in gevaar, totdat ze kiest voor de dood en haar dochter met vragen achterlaat.
Jaren later probeert Camille, zelf worstelend met verslaving en psychisch lijden, door het reconstrueren van haar moeders leven een andere weg te kiezen en de cyclus te doorbreken.

De roman speelt zich af een nabij‑toekomstig Europa waarin een zogenaamd gelukkig makend regime de democratie en de persvrijheid heeft afgeschaft. Centrale figuur is Sophie Roth, een journaliste van middelbare leeftijd die tijdens de machtsgreep kritisch schreef en in het verzet zat, maar die de zuiveringen ternauwernood heeft overleefd. Om aan de voortdurende controle en propaganda te ontsnappen verruilt zij de hoofdstad voor een huisje op het platteland, waar zij zich op haar moestuin en een zo anoniem mogelijk bestaan richt.
In het dorp stuit Sophie echter op achterdocht: haar verleden én het feit dat haar halfbroer Alain Legrand een hoge functie bekleedt als Gedeputeerd Commissaris onder het nieuwe bewind zijn niet onbekend. Tegelijk ontdekt ze dat er onder de ogenschijnlijke rust een ondergronds verzet actief is. Langzaam raakt zij, mede via haar contacten met Frank en Jacqueline, de eigenaren van een nabijgelegen landgoed, betrokken bij dit netwerk, dat haar unieke band met Alain wil gebruiken om dichter bij de macht te komen.
Sophie wordt gedwongen een morele keuze te maken: zich aansluiten bij het gevaarlijke verzet en daarmee haar broer verraden, of zwijgend toekijken en zo medeplichtig worden aan de dictatuur.

Wanneer er een baby in een ton op het strand wordt gevonden, is het hele dorp Donegal Bay in rep en roer. Wie zal er voor de baby zorgen? Visser Ambrose Bonnar hoeft daar niet lang over na te denken, en adopteert de jongen samen met zijn vrouw Christine en ze geven hem de naam Brendan. Het is niet altijd gemakkelijk voor het gezin met deze jongen erbij, zeker niet voor de oudste zoon Declan die hem altijd blijft zien als een indringer.
Ook de zus van Christine, Phyllis, die nog in het ouderlijk huis woont en voor haar vader zorgt is niet bepaald gecharmeerd (jaloerzie?) van de adoptie.
Tegen de achtergrond van de zware, veranderende visserij en economische problemen volgt de roman de Bonnar-familie en het dorp over meerdere decennia. Terwijl globalisering en modernisering de traditionele levenswijze onder druk zetten, escaleert de gespannen verhouding tussen de broers.
Ambrose, een goedhartige maar niet altijd oplettende vader, ziet te laat hoe groot de afstand tussen zijn zonen is geworden. De gemeenschap, met haar roddels, solidariteit en stilzwijgende codes, vormt een extra krachtveld waarin iedereen zich moet zien te handhaven.

We leren James Welmoed kennen als vijfjarige in Engeland en als zevenjarige in Oegstgeest. Hij wordt op school gepest als het vreemde, Engelse jongetje.
Dan de jaren dertig van de vorige eeuw. James ontmoet Elizabeth van Elzenburg. Hij is een sociaal ambitieuze ambtenaar, geslepen, schijnbaar stoïcijns. Zij is een schrijver in de dop, uitbundig, avontuurlijk, onverslaanbaar bijdehand. Niets hebben ze met elkaar gemeen – behalve dan dat ze niet kunnen ophouden aan elkaar te denken.
Wat volgt is een affaire die door de decennia brandt en zich in geheime kamers afspeelt, terwijl buiten de wereld halsoverkop verandert. Van het koloniale Bandoeng naar Londen tijdens de Blitz, waar James een assistent van Prins Bernard is. En van het naoorlogse Den Haag als moeilijk peilbaar ambtenaar tot het Caïro van Nassar, waar James op eigen initiatief bemiddelt over de vrijlating van de idealistische student Jason, zoon van Elisabeth, waarna hij overlijdt. Op de achtergrond speelt ook het verhaal van de homoseksuele Hulst, de assistent van Welmoed in Bandoeng.

30 jaar geleden is Charles eerste vrouw Sylviane met de noorderzon vertrokken. Verloren bleef Charles met dochter Claudia achter. Wat ze achterliet was een brief met de belofte om elkaar 30 jaar later terug te zien in Napels. Nu heeft de 61-jarige Charles een nieuw leven opgebouwd als hartchirurg, met Delphine en zijn twee dochters. Toch wordt hij gezogen naar deze afspraak. Zal ze er zijn? Wat dreef haar al die jaren? Terwijl Charles de uren aftelt, blikt hij terug op de tumultueuze relatie met Sylviane. Een mooie verschijning, die zich daar zelf al te bewust van is, aandachtverslaafd en manipulatief. Een jonge vrouw, die een gestructureerde relatie en het moederschap er niet bij kon hebben en depressief raakte. De Lange Winter van haar Ongenoegen.

Gaat over het leven van Werner Vrysoone, gemeente-ambtenaar, wiens vrouw verongelukt tijdens reis naar Canada op de berg Katadhin (met twee pieken). Werner rouwt en heeft twee dochters; Hedda (met biologische vader Rafäel) die na een moeilijke schooltijd in het geloof komt en afstand neemt en de jongere Paulien die theater gaat maken en een monoloog opvoert over haar jeugd, wat Werner als verraad beschouwt. Werner en Paulien komen op het einde van Werners leven, als hij een nieuwe relatie heeft met Mary Jane, weer tot elkaar.